مادربردها، به‌عنوان قلب تپنده سیستم‌های کامپیوتری، در اندازه‌ها و فرم‌فاکتورهای مختلفی تولید می‌شوند تا نیازهای گوناگون کاربران را برآورده کنند. در ادامه، به بررسی رایج‌ترین اندازه‌های مادربرد می‌پردازیم:

1. ATX (Advanced Technology eXtended):

ابعاد: ۳۰.۵ × ۲۴.۴ سانتی‌متر

ویژگی‌ها: این مادربردها با تعداد زیاد اسلات‌های توسعه، پورت‌ها و قابلیت‌های متنوع، برای سیستم‌های حرفه‌ای و گیمینگ مناسب هستند.

مزایا: فضای کافی برای نصب کارت‌های گرافیک بزرگ، حافظه‌های رم متعدد و سیستم‌های خنک‌کننده پیشرفته.

معایب: ابعاد بزرگ که ممکن است با برخی کیس‌ها سازگار نباشد.

2. Micro-ATX:

ابعاد: ۲۴.۴ × ۲۴.۴ سانتی‌متر

ویژگی‌ها: کوچک‌تر از ATX با تعداد کمتری اسلات توسعه، اما همچنان امکانات مناسبی ارائه می‌دهد.

مزایا: مناسب برای سیستم‌های میان‌رده و خانگی با فضای محدود.

معایب: محدودیت در تعداد اسلات‌های توسعه و پورت‌ها نسبت به ATX.

3. Mini-ITX:

ابعاد: ۱۷.۰ × ۱۷.۰ سانتی‌متر

ویژگی‌ها: کوچک‌ترین فرم‌فاکتور رایج با حداقل اسلات‌های توسعه.

مزایا: ایده‌آل برای سیستم‌های کامپکت و HTPC (تلویزیون خانگی).

معایب: محدودیت در تعداد اسلات‌های توسعه و پورت‌ها؛ ممکن است برای سیستم‌های گیمینگ پیشرفته مناسب نباشد.

4. E-ATX (Extended ATX):

ابعاد: ۳۰.۵ × ۲۷.۷ سانتی‌متر

ویژگی‌ها: بزرگ‌تر از ATX با فضای بیشتر برای نصب قطعات و سیستم‌های خنک‌کننده.

مزایا: مناسب برای سیستم‌های ورک‌استیشن و گیمینگ با نیاز به منابع بیشتر.

معایب: ابعاد بزرگ که ممکن است با برخی کیس‌ها سازگار نباشد.

5. XL-ATX:

ابعاد: ۳۰.۵ × ۳۰.۵ سانتی‌متر

ویژگی‌ها: بزرگ‌ترین فرم‌فاکتور رایج با بیشترین تعداد اسلات‌های توسعه.

مزایا: مناسب برای سیستم‌های بسیار قدرتمند با نیاز به فضای زیاد.

معایب: ابعاد بسیار بزرگ که نیاز به کیس‌های خاص و فضای زیاد دارد.